De Europese socialisten betreuren dat de onderhandelingen over de arbeidsduurregeling tussen het Europese Parlement en de Raad van ministers op een mislukking is uitgedraaid. Anderzijds vinden ze dat er beter geen akkoord is, dan een slecht akkoord.

"Het Europese Parlement had een zeer duidelijk mandaat," aldus Anne Van Lancker, lid van de onderhandelingsdelegatie. "Dat er mensen zijn voor wie de maximale arbeidsduur van 48 uur per week niet zou gelden, is voor ons onaanvaardbaar. Hier aan raken, is raken aan de gezondheid, de veiligheid en het gezinsleven van mensen!"

"Het compromis erkende dat de slapende wachttijden werktijden zijn, zoals het Parlement had geëist. Maar het voorstel garandeerde niet de rusttijd die moet volgen na de wacht. Bovendien werd het regime van inactieve wacht zo maar eventjes opengegooid voor iedereen en niet enkel voor verzorgend personeel in instellingen waar de continuïteit van de dienst moet verzekerd zijn", legt Anne Van Lancker uit.

"We zijn vooral teleurgesteld over de onverzettelijkheid van een minderheid binnen de raad die elke vorm van compromis aan hun laars lapten" zegt Anne. "Vooral hun halsstarrig weigeren om een einddatum te voorzien voor de opt-out deed voor ons de deur dicht".

Toch vinden de socialisten dat we beter af zijn met geen akkoord dan een slecht akkoord. "Het voorstel van de Europese Commissie was immers nog slechter," zegt rapporteur Alejandro Cercas. "In deze tijden van economische crisis is het zeer belangrijk het vertrouwen van de werknemers en het Europese parlement te behouden", voegt de rapporteur er nog aan toe.

De socialisten zullen aan de commissie vragen om na de verkiezingen van 7 juni opnieuw de tanden in dit stekelig dossier te zetten. Respect voor de begrenzing van het aantal werkuren per dag, moet het uitgangspunt blijven.